Að kvöldi 28. febrúar árið 1999 var, líkt og önnur kvöld, fjöldi fólks staddur inni á spjallrásinni #iceland á IRC-inu.
Þar á meðal voru Stalfur og Sosa (sem í fyrstu notaði reyndar gælunafnið Melona). Stalfur varpaði eftirfarandi spurningu yfir rásina.

Stalfur> Er einhver kvenmaður hér með eitthvað í kollinum?

Það var Sosa (Melona) sem svaraði.

Melona> er eitthvað sérstakt sem þessi kvenmaður á að hafa í kollinum?
Melona> ég er með alls kyns drasl í hausnum á mér en ég veit ekki hvort það er það sem þú ert að leita að...

Stalfur ákvað að taka sénsinn.

Stalfur> getum svo sem byrjað á því ;)

Þetta var upphafið að mörgum og löngum netsamtölum þeirra á milli.

Þau komust að því að þau áttu ýmislegt sameiginlegt og urðu sjaldnast uppiskroppa með umræðuefni.
Að því kom að Stalfur útbjó hinn örlagaríka Úber-disk með ýmsu efni sem hann taldi að Sosa hefði áhuga á. Hann gerði nokkrar tilraunir til að fá Sosu til að koma og sækja diskinn en hún sýndi því lítinn áhuga. Hún hafði séð mynd af Stalfi á netinu sem heillaði hana ekki nógu vel og ætlaði sér hvort eð er ekki að fara að kynnast einhverjum nánar áður en hún færi út til Frakklands til að dvelja þar í tæpt ár sem au-pair.

Hún lét þó loks undan þrýstingnum og um það bil mánuði eftir fyrstu orðaskiptin þeirra á milli, nánar tiltekið þann 1. apríl, lagði hún leið sína yfir á vinnustað Stalfs til að sækja Úber-diskinn. Þegar þangað var komið sá hún að myndin sem hún hafði séð af Stalfi var greinilega bara mjög léleg mynd. Frumeintakið sjálft var mun meira spennandi en myndin...

Stalfur og Sosa voru nú komin með bæði nöfnin og andlitin á bak við gælunöfnin.
Áhuginn hafði kveiknað hjá Jóa og Sigurrós.

2. apríl birtist Jói óvænt í Hallgrímskirkju þar sem Sigurrós var að vinna. Hún var að hamast við að ryksuga kirkjudregilinn og náði lítið að gefa sér tíma til að ræða við Jóa sem var sendur einn upp í kirkjuturninn til að skoða útsýnið.

Þann 8. apríl var svo fyrsta alvöru stefnumótið. Jói sótti Sigurrós á Kambsveginn, fór með hana í bíó og að borða. Henni var einnig boðið í bíltúr um Kópavoginn þar sem Jói sýndi Sigurrós fyrrum æskuheimili sín. Bíltúrnum lauk á þáverandi heimili hans þar sem þau komu sér vel fyrir og hlustuðu á tónlist. Sigurrós var nú orðin óþolinmóð að bíða eftir kossi frá riddaranum sínum svo að hún ákvað að vera fyrri til og smellti einum á hann.

Þau hafa verið saman upp frá þeim degi.

Rúmum tveimur mánuðum síðar hófst þolraunin mikla. Sigurrós flaug út til Frakklands í júní með þunga ferðatösku og kvaddi Jóa á flugvellinum. Þau bjuggust ekki við að sjást aftur fyrr en að ári.

En þau sáust nú þó nokkuð fyrr. Jói kom í heimsókn út til Frakklands í september og Sigurrós kom í heimsókn heim á Frón um áramótin. Ánægjulegustu endurfundirnir voru þó í apríl þegar Sigurrós kom heim fyrir fullt og allt, tveimur mánuðum fyrr en áætlað var vegna tilvonandi sumarvinnu heima á Íslandi.

Aðskilnaðurinn hafði ekki deyft ástina, hún hafði frekar eflst. Á menningarnótt í ágúst árið 2000, undir glitrandi flugeldasýningu, bað Jói Sigurrós að trúlofast sér og hún sagði að sjálfsögðu já.

Nú er svo komið að stundinni miklu.

Þann 9. júlí næstkomandi ætla þau að ganga upp að altarinu og staðfesta hjúskaparheit sín frammi fyrir vinum og ættingjum.

Ást, sem hófst á nokkrum orðum yfir spjallrás á Internetinu.